Actueel

Een lang gekoesterde wens van me heb ik zelf eindelijk in vervulling laten gaan. Welke wens? Kijk hier maar:
de Sax & de Wals

 


 

Reacties

Bertus Borgers

saxofonist van o.a. Sweet' Buster, Golden Earring, Herman Brood; directeur Rockacademy Tilburg


"...ja, ik had de afgelopen week al een beetje rondgekeken over je site. Ik vind het een kei goed idee en ook degelijk uitgewerkt."

www.bertusborgers.nl

    
  Waarom deze methode?

Deze methode is niet zo maar uit de lucht komen vallen! 

Tijdens mijn jarenlang werk als invaldocent aan muziekscholen heb ik (te) vaak gezien dat de leerlingen heel weinig contact hebben met hun instrument, hun instrument ook niet goed kennen èn dat ze meestal veel moeite hebben stukjes uit hun hoofd of na te spelen.

Bij de vele blaosbandjes zie je ook dat de meerderheid een harpje op z'n instrument heeft met de (al heel vaak) gespeelde partijen.

Kortom: als de bladmuziek omvalt stopt de muziek!!

Het heeft natuurlijk veel te maken met de manier waarop de meeste blazers leren hun instrument te bespelen. Dat gebeurt doorgaands aan de hand van lesboeken waarin de muziek op notenbalken staat uitgeschreven. Ze leren dus al lezend spelen; een groot deel van de concentratie is gereserveerd voor 'de bolletjes'.

Hierdoor is er dus relatief weinig aandacht voor het instrument zelf en het luisteren naar het eigen geluid (en de eventuele begeleiding).

Ik denk dat het heel jammer èn onnodig is dat de meeste blazers zo afhankelijk zijn van hun bladmuziek. Ik weet dat velen jaloers zijn op hen die wèl uit hun hoofd kunnen spelen en/of kunnen improviseren. Èn denken dat ze dat wel nooit zullen leren, vooral omdat dat "waarschijnlijk veel te moeilijk" is.

Ik ben er van overtuigd, en veel gebruikers van mijn methode ondertussen ook, dat het mogelijk is die vaardigheden vrij snel aan te leren. En dat op een eenvoudige en ook nog eens op 'n leuke manier.

Je kunt het leren op alle niveaus; ik heb workshops gegeven aan veel beginners maar ook aan muziekschooldocenten (de meeste zijn klassiek geschoold) en aan (klassieke) saxofoonstudenten aan enkele conservatoria.

Het heeft mij trouwens steeds verbaasd dat er niet eerder zo'n methode is ontwikkeld terwijl het eigenlijk zo logisch is. Zoals mijn spreuk ook zegt:

                      "praten leer je ook niet uit een boek.."

Er zijn wel wat methodes die er een beetje op lijken maar vrijwel altijd wordt er bladmuziek bij gebruikt. Plus dat de meeste methodes uitgaan van een ver gevorderde instrumentbeheersing, terwijl het overgrote deel van de blazers muzikaal veel minder ontwikkeld zijn, maar wel graag zonder papier zouden willen kunnen spelen en kunnen improviseren.

Deze methode komt niet zomaar uit de lucht vallen! 
Een aantal ervaringen tijdens mijn ontwikkeling als muzikant en docent hebben mij aan het denken gezet over de manier waarop in onze cultuur de meeste blazers leren spelen. Bijvoorbeeld dat blazers heel vaak van papier staan te blazen; dit in tegenstelling tot gitaristen, bassisten, drummers, zangers, Ook bij de talloze blaosbands; bijna alle blazers hebben een harpje voor op hun instrument. Je bent nogal afgesloten van de 'buitenwereld' als je leest tijdens het spelen. Noten kunnen lezen is natuurlijk erg nuttig maar het is ook heerlijk om uit je hoofd te kunnen spelen. 
Het heeft er natuurlijk ook voor een groot deel mee te maken dat de meeste blazers 'opgevoed' zijn met boeken.

Uit interviews met gitaristen, bassisten viel het me op dat ze vaak met muziek maken waren begonnen door mee te spelen met platen/CD’s van hun favorieten. Al vrij snel klinkt dat best aardig. Solo’s zijn natuurlijk nog wel moeilijk maar rifjes en akkoorden zijn al vrij snel min of meer na en mee te spelen. Voor drummers geldt ’n beetje hetzelfde; je kunt al snel lekker meespelen met CD’s en op die manier je eerste ’kilometers’ maken.  En dat ook nog zonder te hoeven 'lezen'.

Voor blazers ligt dat allemaal 'n stuk moeilijker. Op de meeste pop/jazz CD’s staan maar weinig blaaspartijen; het zijn meestal korte stukjes/rifjes, de toonsoorten zijn vaak niet de makkelijkste en de solo’s zijn vaak erg lastig (mocht je die al mee of na willen spelen). Het zou ook lekker zijn als je de hele nummers mee kon spelen maar dat is meestal niet het geval; de blaaspartijen zijn vaak toevoegingen, versieringen. Kortom, best moeilijk om met bestaande muziek je eigen spel te oefenen/verbeteren.

Daarom heb ik een methode ontwikkeld, waarmee je vrijwel continue èn lekker aan het blazen bent en daarbij tegelijkertijd vanzelf werkt aan de verbetering van o.a. je timing, geluid, naspelen, luisteren en techniek; en dit door allerlei rifs (na) te spelen zonder steeds te hoeven stoppen. Op de site staan ’n groot aantal tracks van ongeveer 1½ minuut; met begeleiding van een drumritme worden steeds rifs voorgespeeld die je dan meteen moet naspelen. In het begin worden de rifs nog herhaald; later alleen af en toe zodat je nog allerter moet zijn.

En nog een reden voor deze methode is dat ik vaak heb gezien dat de aandacht van (niet de improviserende) blazers teveel bij de "bolletjes" (bladmuziek) ligt en niet bij hun instrument; je mist een hoop plezier daardoor en leert je instrument ook niet zo gemakkelijk kennen. Het is heerlijk om te spelen zonder bladmuziek voor je.

Copyright © 2013. All Rights Reserved Xixion Webdesign | Drukwerkadvisering